W dzisiejszym poście przedstawimy tak zwaną „Drugą linię” wyposażenia i jej wersje użytkowane przez strzelców z JS1008. Prosimy o traktowania poniższego tekstu wyłącznie w formie doradczej gdyż sprawa sprzętu indywidualnego jest indywidualną sprawą każdego Strzelca.

W ramach przypomnienia, przyjęliśmy standard zwany „Liniowością wyposażenia” i w skrócie:

1-Linia: Sprzęt potrzebny do przetrwania w sytuacjach awaryjnych. Przenoszony w kieszeniach munduru

2-Linia: Sprzęt przeznaczony bezpośrednio do działania na polu walki.

3-Linia: sprzęt przenoszony w plecaku/zasobniku.

Dodatkową wytyczną dla powyższego sprzętu jest wymóg aby był on w kamuflażu wz93, lub jeśli to niemożliwe w kolorze oliwkowym.

Ponadto również chcemy uspokoić. Mimo, że lista opisanego sprzętu jest dość obszerna, to jego posiadanie nie jest potrzebne do uczestnictwa w naszej działalności. Jednostka Strzelecka zapewnia wszystkim nowym członkom podstawowe wyposażenie potrzebne do codziennej pracy strzeleckiej.

Pierwszym rodzajem wyposażenia jest tzw „Chest-rig”. Czyli kamizelka taktyczna a w zasadzie panel piersiowy. Często jest łączony z pasem nisko profilowym. U nas używane głównie do działań w lesie czyli w zielonej taktyce. Bardzo dobrze współdziała z dużym zasobnikiem ze względu na „Czyste plecy”, czyli nie posiada większych elementów oporządzenia które mogłyby przeszkadzać w trakcie marszu, np. ściągacze czy klamry regulujące.

Na poniższym zdjęciu znajduje się przykład „Chest-rig`a” używanego przez plut. ZS Zalewskiego wraz z całą listą wyposażenia przenoszonym za jego pomocą.

1. Broń etatowa w tym wypadku 5,56mm kbs BERYL B z latarką

2. Mapnik firmy HELIKON-TEX

3. Ochronniki słuchu aktywne z możliwością podpięcia radio telefonu opcjonalnie

4. Zestaw słuchawkowy typu bowman

5. Maska pgaz MP-5 przenoszona w pokrowcu MIWO MILITARY

6. Rękawiczki taktyczne

7. Zapas magazynków do BERYLA 4szt przenoszone w ładownicach firmy LUBAWA

8. Latarka kątowa zapewniająca czerwone, niebieskie oraz białe światło oraz widziane tylko w noktowizji

9. Radiotelefon przenoszony w ładownicy MIWO MILITARY

10. Wyposażenie tzw. BZDURNIKA czyli notes, linijka, ołówek na sznurku przywiązane do notesu, marker, monokular, kompas SILVA, awaryjna zapalniczka z nawiniętą taśmą izolacyjną, ściąga z meldunkami i innymi przydatnymi informacjami. Wyposażenie przenoszone w kieszeni HELIKON-TEX

11. Poddupnik na pasku czyli karimata obszyta materiałem wodoodpornym z doszytym paskiem

12. LATHERMAN OHT

13. Zapas granatów jeden dymny drugi obronny F1 przenoszony w ładownicy SPEC OPS i MIWO MILITARY

14. Nożyczki ratownicze

15. Pakiet survivalowy

16. 2x magazynek do broni krótkiej przenoszony w ładownicy MIWO MILITARY

17. Zapas magazynków do BERYLA 2szt przenoszony w ładownicy MIWO MILITARY

18. Zapas wody 0,5l w butelce firmy HELIKON-TEX

19. Indywidualny pakiet medyczny typu „Blow out” szyty własnoręcznie w środku pakiet potrzebnych opatrunków .Kieszeń wykonana własnoręcznie

20. Nóż szturmowy wz98. Pokrowiec wykonany własnoręcznie

21. Broń krótka w tym przypadku pistolet Glock 17 przenoszony w kaburze z systemu plce

22. Opaska uciskowa typu CAT gen. 7 w pokrowcu szytym własnoręcznie

23. Worek zrzutowy sztywny szyty własnoręcznie

    ---

    Drugim rodzajem wyposażenia są pas-oszelki czyli “Belt-kit”.

    Jest to oporządzenie którego głównymi elementami są pas połączony z szelkami. Mimo dużej wygody i wysokiej mobilności posiadają również istotną wadę. Kolidują dość mocno z użytkowaniem dużego plecaka/zasobnika. Można je wykorzystać razem z „Chest-rigiem” lub “Plate carrierem”.Ciekawą cechą tego rodzaju oporządzenia jest jego dopasowanie do warunków fizycznych użytkownika. Generalnie powinny być używane przez osoby o “Szerszych” gabarytach. Powód jest prosty: osoba szersza jest w stanie umieścić na pasie większą ilość sprzętu niż osoba “Smukła” (patrz chor. Turczyk )

    Poniżej przedstawiamy “Belt-kit” sierż. ZS TKACZUKA

1. Rękawiczki taktyczne

2. Broń etatowa w tym wypadku 7,62mm kbk akm

3. Opaska uciskowa typu CAT

4. Zapas magazynków przenoszony w ładownicy MIWO MILITARY

5. Wyposażenie z tzw. BZDURNIKA zapalniczka 2x, kredka maskująca, flamaster. latarka czołowa, scyzoryk, lightstick kieszeń firmy BARIBAL

6. granat F1, 2x błysk przenoszony w ładownicy MIWO MILITARY

7. Poddupnik (mimo komicznej nazwy bardzo przydatny przedmiot, zwłaszcza gdy zimą spędzamy pól dnia siedząc na posterunku obserwacyjnym)

8. IPMED kieszeń MIWO MILITARY

9. Zapas wody 1l przenoszony w ładownicy MIWO MILITARY

10. Nóż taktyczny

11. Sznurek, notes, ołówek, linijka, chusteczki, zestaw survivalowy

12. Monokular

13. Zestaw kluczu imbusowych

14. latarka 11,12,13,14 przenoszone w kieszeni firmy BARIBAL

Poniżej jeszcze umieszczamy zdjęcie poglądowe wyposażenia które otrzymuje każdy rekrut po przybyciu do Jednostki Strzeleckiej. Jest to wyposażenie Armii Brytyjskiej zwane PLCE. Więcej na jego temat przeczytacie pod tym linkiem .Jest to oczywisty wyjątek od reguły, iż sprzęt tylko w kolorze oliwkowym lub Wz93. Wynika to z trzech kwestii: Sprzęt jest łatwy do pozyskania oraz na etapie rekruta/młodego strzelca w zupełności wystarczający, no i wydawany na stan, czyli nie trzeba się martwić od pierwszego dnia u nas o sprzęt do działania na zajęciach.

Ostatnim rodzajem wyposażenia jest „Plate-carrier”. Jest to  kamizelka lekka przystosowana do przenoszenia płyt balistycznych. Jest często wykorzystywana z pasem nisko profilowym. Używana głównie do działań w terenie miejskim,  na strzelnicy czy w momencie gdy zadanie tego wymaga. Dodamy również obserwując obecny konflikt na W Ukrainie, że jest to sprzęt praktycznie idealnie dostosowany do realiów walk prowadzonych z wielką intensywności w terenie mieszanym, zapewniający wysoki poziom ochrony użytkownika.

1. Broń etatowa w tym wypadku 5,56mm kbs BERYL B

2. Granat obronny F1 przenoszony w ładownicy SPEC OPS

3. Granat dymny przenoszony w ładownicy MIWO MILITARY

4. Maska pgaz MP-5 przenoszona w pokrowcu MIWO MILITARY

5. Radiotelefon przenoszony w ładownicy MIWO MILITARY

6. Rękawiczki taktyczne

7. Mapnik naręczny

8. Wyposażenie tzw. BZDURNIKA czyli notes, linijka, ołówek na sznurku przywiązane do notesu, marker, kompas SILVA, ściąga z meldunkami i innymi przydatnymi informacjami. Wyposażenie przenoszone w kieszeni HELIKON-TEX

9. Poddupnik na pasku czyli karimata obszyta materiałem wodoodpornym z doszytym paskiem

10. 2x magazynek do broni krótkiej przenoszony w ładownicy MIWO MILITARY

11. Zapas magazynków do BERYLA przenoszony w ładownicy MIWO MILITARY

12. Zapas wody 0,5l w butelce firmy HELIKON-TEX przenoszony w ładownicy butelkę MIWO MILITARY

13. Nóż szturmowy wz98 w pochwie wykonanej własnoręcznie

14. Broń krótka w tym przypadku pistolet Glock 17 w kaburze z systemu plce

15. Opaska uciskowa typu CAT gen. 7 w pokrowcu szytym samodzielnie

Chcielibyśmy jeszcze raz powtórzyć, iż posiadanie identycznego sprzętu który został opisany w poście nie jest obowiązkowe. Sprzęt który tutaj widzicie był kompletowany przez długi czas i dobierany zgodnie z potrzebami i doświadczeniem. Jeśli planuje ktoś dłuższą działalność w strukturach „Strzelca” lub np w wojsku to proszę potraktować to jako luźną sugestię od osób które niekiedy zbierały doświadczenie przez długie lata, często trafiając na kiepski sprzęt i wywalając kasę w błoto. Powyższy sprzęt możemy z czystym sumieniem polecić, gdyż był sprawdzony chyba we wszystkich możliwych warunkach.

Macie pytania, sugestie? Zostawcie komentarz.

Autor tekstu: plut. ZS Zalewski

Frombork, Frocek, lub po prostu Fro…..

Nie będąc skromnym, myślę że na temat tego miejsca krążą już prawdziwe legendy…

Ci co tam byli na pewno wspominają. A przez paręnaście lat naszej działalności przez to miejsce, mogę stwierdzić śmiało, przewinęło sią już kilka setek rekrutów, strzelców i kadry strzeleckiej z różnych części Polski.

Zapraszam na recenzję naszego największego wydarzenia szkoleniowego w roku strzeleckim: „Camp Frombork”

Wstęp i trochę grozy

Frombork… Piękna miejscowość w Polsce północnej. Od północy oblewana wodami Zalewu Wiślanego, natomiast na pozostałych kierunkach geograficznych otulona pięknymi i wielkimi kompleksami leśnymi. Miejsce pracy i spoczynku wielkiego Polaka Mikołaja Kopernika…..

Brzmi to jak wstęp do opisu pięknej niewątpliwie miejscowości wypoczynkowej i opis sielskiego leniuchowania w cieniu Wzgórza Katedralnego, górującego nad tym uroczym miastem…

Jednak nic bardziej mylnego! Jest to miejsce dla nas „Strzelców” historyczne, oraz legendarne. To tutaj ma miejsce co roku chyba największa próba charakterów młodych ludzi, którzy pragną zostać pełnoprawnymi „Strzelcami”.

W tym miejscu zimne wody Zalewu Wiślanego o wschodzie słońca „sprawdzają” kto ma wole dotarcia do końca zgrupowania unitarnego, a komu tylko wydaje się, że ją posiada.

Okoliczne, piękne za dnia sosnowe lasy, sprawdzą w środku nocy kto ma odwagę je przemierzać oraz co się kryje za każdym dźwiękiem łamiącej się w oddalonym zalesiu gałęzi. Tutaj umysł każdego będzie pisał niestworzone historie. Dodając do tego ciągłe zmęczenie scenariusz sam napisze się w głowie u każdego z osobna A na koniec, okoliczne mokradła i wilgotne pola zweryfikują kto potrafi nawigować z mapą, a kto na zajęciach podziwiał przyrodę

Powyższy lekko fantazyjny opis jest stworzony w sposób humorystyczny, jednak każdy kto „Camp Frombork” zaliczył, doskonale zdaje sobie sprawę, że w tym opisie jest w zasadzie cała kwintesencja tego zgrupowania, wraz z bardzo specyficznym humorem którego również i tam nie brakowało.

Początek

Samego narodzenia się idei zgrupowania we Fromborku nie pamiętam, gdyż pierwszy obóz odbył się około 20 lat temu, kiedy to jeszcze byłem młodym rekrutem ze stażem w jednostce strzeleckiej wynoszącym jakieś 3-4 miesiące.

W tamtym czasie byliśmy dużym naborem wynoszącym jakieś 60 osób i z racji tego, że ilość instruktorów była dość mała to ówczesny dowódca i założyciel naszej jednostki Zbigniew G* postanowił zorganizować zgrupowanie szkoleniowe, które w zasadzie miało zredukować ten nabór do ilości około 10 osób (więcej na ten temat tutaj) i stworzyć zalążek nowej kadry szkoleniowej.

Skromnie przyznam, że z tego okresu pozostało tak naprawdę około 5 osób, w tym 3 kolejnych dowódców jednostki strzeleckiej: Ja we własnej osobie mł. chor. ZS Turczyk, obecny dowódca jednostki chor. ZS Skocki i były dowódca Paweł Sz*.

Samo zgrupowanie zapamiętam jako ekstremalne. Na 4 doby zgrupowania przespałem może z 4 godziny a sama słodycz rozpoczęła się dla mnie już pierwszego dnia, kiedy zostałem wyznaczony do chwalebnej służby wartowniczej trwającej jakieś 12 godzin. Na szczęście pogoda dopisała: śnieg z deszczem i mróz nad ranem.

Rozwinięcie

Jako członek kadry i ówczesny dowódca miałem przyjemność wielokrotnie organizować „Camp Frombork”. A w późniejszym czasie pomagać moim kolegom z jednostki w organizowaniu tego przedsięwzięcia.

Na szczęście w przyszłości już nie była praktykowana selekcja z ubiegłych lat. Teraz kiedy mieliśmy już zaplecze instruktorskie, nastawiliśmy się na szkolenie i poszukiwanie osób, których celem jest bycie członkiem naszej „Strzeleckiej Braci”.

Tym sposobem zgrupowanie we Fromborku zostało rozdzielone na dwa bloki tematyczne. Pierwszym kontaktem dla młodzieży jest zawsze zgrupowanie unitarno-szkoleniowe, gdzie nabywają wiedzę z podstaw wojskowego rzemiosła. Natomiast młodzież będąca już strzelcami odbywa kilkudobowe ćwiczenia taktyczne, prowadzi działania patrolowe, organizuje punkty obserwacyjne lub odbywa szkolenie z SERE.

Pamiętam, że kiedyś w ramach promowania naszych działań i naszej organizacji zaprosiliśmy do współpracy z redakcji „Nocny Elbląg” reportera, który o dziwo zgodził się uczestniczyć w całości tego ćwiczenia z pododdziałem (Pozdrawiam serdecznie z tego miejsca kolegę  redaktora Krzysztofa Szysza). Materiał reporterski wyszedł pierwsza klasa, natomiast kolega długo wspominał te działania.

Bardzo ważnym elementem owego zgrupowania jest również przywiązanie do tradycji wojskowej i narodowej, dlatego też podczas uroczystego apelu 11-listopada odbywa się wciągnięcie flagi na maszt oraz udzielane są awanse służbowe.

Zakończenie

Wiele można powiedzieć o tym zgrupowaniu, jednak aby było ono niespodzianką dla każdego nowego rocznika niestety nie możemy napisać w zasadzie nic więcej.

Czy jest trudno? Tak Jest.

Czy trzeba być wyczynowcem aby dotrwać do końca i zaliczyć ten etap szkolenia? Zdecydowanie nie. Bo ten etap szkolenia służy do tego aby każdy kto do niego przystąpi mógł sprawdzić swój zapał, swój umysł i charakter. Wiele osób, które w na tym etapie odpadło było czynnymi sportowcami. Wielu którzy zaliczyli to zgrupowanie byli w tamtym momencie słabi fizycznie lecz wielcy duchem. I w zasadzie tylko o to w tym etapie szkolenia chodzi. Pokazać komu zależy i kto ma motywacje, a kto jej nie posiada.

Na koniec chciałbym serdecznie pozdrowić wszystkich obecnych i byłych absolwentów tego zgrupowania, mamy szczerą nadzieję, że ten czas spędzony z nami zapadnie Wam w pamięci do końca życia!.

Pozdrawiam również całą kadrę instruktorską która przez lata organizowała i wspierała działanie tego przedsięwzięcia. Wszystkich instruktorów byłych i obecnych służących w Marynarce Wojennej, Wojskach Lądowych, Wojskach Specjalnych, Siłach powietrznych i na co dzień w Związku Strzeleckim „Strzelec” OSW.

Do zobaczenia w „Camp Frombork”!!!

*imiona i nazwiska zmienione ze względu na obecną służbę w formacjach mundurowych

Serdecznie witam.

W tym artykule chciałbym opisać bliżej wyposażenie jakiego będą używać młodzi rekruci zaraz po przybyciu w nasze szeregi.

1. Trochę historii wyposażenia podstawowego w JS1008.
2. Idea wyposażenia czyli dlaczego taki a nie inny.
3. Opis elementów jakie otrzymuje rekrut.
4. Modernizacja planowana na kolejne lata.

1. Tradycyjnie na początek troszkę suchych faktów. Na samym początku istnienia naszej JS, nie było czegoś takiego jak sprzęt dla rekrutów nazywanych w tamtym czasie uczestnikami. Ja we własnej osobie dołączyłem do „Strzelca” w okolicy 2002 roku i jedyne co otrzymaliśmy na stan to było kilka masek przeciwgazowych i 3 szt. używanych po dziś dzień gumowych replik AK-47, a dodam, że przez długi czas było nas około 30 osób. Generalnie pozyskanie w tamtych latach jakiegokolwiek sprzętu wojskowego było nie lada wyzwaniem, a takiego pochodzącego z armii zachodnich graniczyło z cudem.

Sytuacja się zmieniła bardzo mocno w latach 2003-2006 kiedy to dzięki pomocy mojego nauczyciela PO w Technikum Hotelarskim, pana Jana Zgiepa, udało się nawiązać bardzo owocną współpracę z Elbląską Obroną Cywilną. Pozyskaliśmy dzięki temu dość wiekowy sprzęt, ale bardzo pożyteczny i w dużej ilości. Dzięki temu wydarzeniu mogliśmy zacząć zabezpieczać naszych rekrutów w darmowy sprzęt co było bardzo ważne, bo wydatek kilkuset złotych dla wielu rodzin było dość sporym obciążeniem. Oczywiście zdajemy sobie z tego sprawę, iż prezentowane wyposażenie na foto powyżej raczej „szału nie robi” ale ma dwie mega ważne cechy: jest niezniszczalne oraz za darmo.

2. W obecnym czasie ten podstawowy sprzęt przeszedł delikatne modernizacje i jest wzbogacony o elementy  zachodnie, jednak w dalszym ciągu pozostaje on praktycznie niezniszczalny, „pancerny”. Wydawanie go na stan ma też zgoła inny cel, ten sprzęt jest także bardzo ciężki, nieergonomiczny i niewygodny ale…… Rekrut który opanuje taki sprzęt i w późniejszym etapie otrzyma lub zakupi sobie sprzęt teraźniejszy, zaawansowany, będzie go cenił po stokroć bardziej i będzie o wiele skuteczniej osiągał postawione zadania. Kiedy strzelec nauczy się radzić sobie doskonale z najgorszym wyposażeniem,  to co będzie w stanie osiągnąć posiadając sprzęt najnowszej generacji?

3. Całość wyposażenia rekruta składa się z wielu elementów. Większość z nich to wyposażenie Wojska Polskiego i jest jeszcze gdzieniegdzie używane na uczelniach wojskowych lub podczas służby przygotowawczej. Innymi słowy jest tego jeszcze cała masa w magazynach.

To co rekrut otrzymuje na start możecie podziwiać na dole na fotkach.

I – Jest to duża kieszeń zwana chlebakiem, lecz z pieczywem nie ma nic wspólnego. Służy do przenoszenia większej wielkości elementów wyposażenia które nie jest potrzebne pod ręką, na szybko. Zazwyczaj ląduje tam manierka, racje żywnościowe, drobny sprzęt obozowy. Wykonany z eleganckiego brezentu, całkowicie nie-wodoodporny ale za to długo schnie :-).

II- Ładownica do magazynków rodziny AK-47. Wykonana z identycznego materiału co chlebak oraz z tymi samymi świetnymi właściwościami. Prócz magazynków posiada małą kieszonkę na smar do broni i sprzęt do czyszczenia, czytaj: kawałki materiału .

III- Cały „kręgosłup” wyposażenia indywidualnego rekruta, czyli szelki oraz pas parciany. O ile o samym pasie nie da się powiedzieć zbyt wiele to same szelki noszą pieszczotliwą nazwę „Szelki-Dusicielki” i na ta nazwę w pełni zasługują. Otrzymały ją od żołnierzy LWP oraz WP, a powód był banalnie prosty. Otóż kiedy żołnierz był maksymalnie obciążony wyposażeniem na pasie, owe szelki posiadały dodatkowe zapięcie na wysokości szyi które pod wpływem ciężaru przesuwało się w górę i wręcz dusiło podczas marszu lub biegu. Spytajcie taty lub dziadka, napewno z sentymentem potwierdzą. Dodam, iż było to moje indywidualne wyposażenie na początku w „Strzelcu” za które zapłaciłem dużą część mojej wakacyjnej wypłaty, no ale było to jakieś 18 lat temu. Dalej wspominam z sentymentem

IV- Menażka- Wykonane z cennego aluminium urządzenie które pozwala już od blisko 100lat podgrzewać posiłki na wolnym ogniu, przygotowywać herbatę i generalnie żywić się. Mimo upływu czasu wzór tej menażki osobiście uważam za bardzo dobry,  o wiele bardziej ergonomiczny i przemyślany niż obecne menażki okrągłe wykonane ze stali nierdzewnej, jak choćby zestaw od Helikon-Tex. Składają się z dwóch elementów, mniejszy służy do picia i można umieścić w jego końcu patyk i podgrzać zawartość w ognisku. Natomiast większa część posiada uchwyt za który można doczepić np do sznurka i gotować jedzenie nad ogniem.

Dodatkowym elementem i chyba najistotniejszym, jest AK-47 wykonany z gumy. Wygląda może troszkę komicznie kiedy kilkanaście osób „biega” po poligonie z gumową atrapą broni ale zapewniam, że jest to sprzęt ze wszech miar doskonały i szczerze polecam go każdej podobnej organizacji jak nasza. Jest wykonany z twardej gumy przez co jest praktycznie niezniszczalny (z dala od ognia ! ), posiada wagę zbliżoną do oryginału. Bez problemu radzi sobie przy treningu walki wręcz jak również nauczaniu podstaw bezpiecznego posługiwania się bronią.

Kolejnym elementem wyposażenia są niemieckie mundury polowe w kamuflażu „Flecktarn”. Niemieckie ponieważ dostępne są w dużych ilościach i są bardzo tanie. Dla naszych celów idealne, zwłaszcza, że sorty mundurowe lubią się dość szybko zużyć.

Ostatnimi już elementami są plecak, maska-gazowa, oraz pałatka.

Opiszemy tylko pałatkę, jako pozostałe dwa elementy są raczej znanego zastosowania.

Stosowana na tą chwilę pałatka, jest pałatką Wojska Polskiego, która jest jeszcze gdzieniegdzie użytkowana. Została głównie zaprojektowana do ochrony przed deszczem, co raczej słabo jej wychodzi, jednak posiada dodatkową funkcję. Mianowicie jest przenośnym schronieniem dla jednej osoby. Strzelcy w trakcie zajęć uczą się prawidłowego użycia pałatki jako schronienia co można podziwiać na poniższych fotkach.

To tyle jeśli chodzi o podstawowy sprzęt jaki zapewniamy wszystkim nowo przybyłym. Jeśli macie jakieś pytania dodatkowe lub interesuje was jakaś kwestia związana z naszą działalnością zapraszam do umieszczania info w komentarzach poniżej.

Wkrótce kolejne materiały z naszej działalności, recenzje sprzętu oraz opracowania szkoleniowe.

Zapraszamy do dalszej lektury.

W tym krótkim wpisie chciałbym przedstawić Wam sprzęt jakiego używamy w naszej Jednostce Strzeleckiej, do realizacji szkolenia z organizowania i prowadzenia POSTERUNKU OBSERWACYJNEGO.

Jako że nasza JS jest mała jednostką to skupiamy się na szkoleniu obejmującym działania lekkiej piechoty oraz działania rozpoznawcze. Mamy w swoich szeregach ludzi, którzy na co dzień zajmują się tymi zagadnieniami w Wojsku Polskim i jest to ich praca zawodowa, dlatego też każdy element z powyższych zagadnień jest nauczany fachowo, przez odpowiednich instruktorów.

Poniżej prezentujemy „Etatowe” wyposażenie oddziału który pracuje na posterunku obserwacyjnym. Część z tych elementów wchodzi w skład wyposażenia indywidualnego każdego strzelca, natomiast pozostałe elementy są dobierane typowo pod zadanie które ma zostać wykonane.

1. Luneta obserwacyjna- Luneta służąca do prowadzenia skrytej obserwacji. Używamy lunet wyposażonych w trójnogi, co zapewnia stabilne podparcie i pozwala na wielogodzinną skrytą obserwację. Sprzęt jest oczywiście pomalowany farbą maskującą lub zamaskowany siatką maskującą aby zminimalizować szansę wykrycia obserwatora.

2. Szkicownik/dziennik obserwacji- Służy do dokładnego opisywania obserwacji oraz wszelkich zdarzeń jakie maja miejsce w rozpoznawanym obszarze. Dane zebrane przez obserwatorów trafiają do dowództwa które na ich podstawie mogą podjąć decyzję o natarciu, wycofaniu, a może uderzeniu artyleryjskim?

Na zdjęciu strzelec w trakcie pracy ze szkicownikiem.

3. Siatka maskująca- Płachta siatki która pozwala nam zostać niezauważonymi w trakcie wykonywania zadania, i pozwala znacznie wydłużyć żywotność strzelca w środowisku w którym się znajduje.

4. Viper Hood- O tym elemencie wyposażenia przeczytasz więcej tutaj.

5. Sekator- Najbardziej śmiercionośny element wyposażenia strzelca. A tak na poważnie niezastąpione narzędzie kiedy trzeba przygotować i oczyścić linie obserwacji/strzału. Najlepiej markowe, gdyż są intensywnie używane i liczy się ich niezawodność, Wbrew pozorom, usterka lub brak tego narzędzia naraża nas na ryzyko wykrycia lub braku możliwości prowadzenia obserwacji.

6. Linka elastyczna „Expander”- zwykła linka elastyczna która bardzo ułatwia rozstawianie stanowiska i jego umocowania w terenie.

7. Poncho/tarp/płachta. Element wyposażenia który pozwoli nam na improwizowany kamuflaż lub zwyczajnie uchroni podczas wielogodzinnej obserwacji w trudnych warunkach. ponadto stanowi świetną alternatywę dla namiotu kiedy musimy iść spać w terenie „Na Szybko”

8. Mapa. Bez względu gdzie działamy zawsze towarzyszy nam klasyczna mapa, czyli odwzorowanie terenu w 2D. Mimo posiadania zaawansowanych systemów nawigacji takich jak GPS oraz innych, zwykła mapa i kompas pozostaną niezastąpione. Czytanie mapy jest elementem szkolenia na który strzelcy zwracają szczególną uwagę.

Strzelec w trakcie pracy na mapie

9. Radiostacje do łączności w terenie na poziomie drużyna/pluton. Służą do łączności pomiędzy obserwatorami a resztą oddziału, pozwalają na szybką wymianę informacji, co jest sprawą kluczową w trakcie działań. Preferowanymi radiostacjami w naszej JS są radiotelefony firmy „Baofeng” które są świetne biorąc pod uwagę stosunek jakość/cena. Zapewniają w dobrych warunkach łączność w promieni około 8km.

Podsumowując w powyższym wpisie chcieliśmy Wam pokazać sprzęt na jakim na co dzień pracujemy w realizacji konkretnych zadań, oraz jakiego będziecie używać będąc w naszych szeregach. Sprzęt będzie sukcesywnie opisywany w dalszych postach na tym blogu w sposób o wiele bardzie obszerny. Będą umieszczane testy polowe i recenzje sprzętu w trakcie realizacji różnych zadań.

Zapraszamy do przyszłej lektury!

Autor.

st. plut. ZS Jakub Zalewski

mł. chor. ZS Sebastian Turczyk

Poniżej opiszemy w mocno skróconej wersji czym jest VIPER HOOD, jak go stworzyć samodzielnie i właściwie do czego się nam przyda.

Zapraszamy do lektury.

VIPER HOOD to w zasadzie nic innego jak rodzaj lekkiego „Maskałatu” lub jak kto woli „Ghille Suit” (zostaną one opisane przez jednego z naszych instruktorów w obszernym artykule na blogu).

Konstrukcyjnie można powiedzieć, iż jest to kaptur snajperski wykonany na bazie siatki maskującej.

Na stanie w Jednostce Strzeleckiej posiadamy ich kilka sztuk, zostały one wykonane dość dawno temu i są wydawane na zajęcia wymagające wysokiej skali kamuflażu, takie jak budowa posterunku obserwacyjnego czy organizowanie zasadzki.

Poniżej kilka przykładów

W „Strzelcu” kładziemy duży nacisk na samodzielność w realizowaniu zadań dlatego też młody rocznik Strzelców jest nauczany jak wykonywać VIPER HOODY samodzielnie. Poniżej znajdziecie kilka praktycznych porad jak sobie poradzić z tym zadaniem.

1. Warto zakupić gotowy podkład firmy NFM albo zamówić z ALIEXPRESS lub jeśli masz tyle czasu oraz cierpliwości uszyj samemu. Polecam tą drugą opcję, aczkolwiek należy się nastawić na dość długi czas dostawy.

2.Zorganizuj bluzę mundurowa oraz skrój ją tak, aby tył bluzy kończył się na łopatkach a przód na wysokości mostka. Preferowane są oczywiście bluzy w kamuflażu i generalnie jego rodzaj jest dowolny. W dalszym etapie należy doszyć kaptur, może on być wykonany z kawałka materiału lub odcięty od starej bluzy, ważne aby był w kolorze gwarantującym poprawnie stonowany kamuflaż. Nie obcinając rękawów na to wszystko naszyj siatkę najlepiej maskująca.

3. Proponujemy zakupić w sklepie militarnym lub Aukcji internetowej tak zwaną linkę „Paracord” oraz Rafie naturalną.

Rafia naturalna jest rodzajem wysuszonej rośliny ozdobnej używanej w florystyce, świetnie pomoże nam w budowaniu wzoru kamuflującego. Niezbędne również będą barwniki do ubrań w kolorach oliwki, brązu, oraz zieleni – dostępne w każdej pasmanterii. Barwniki posłużą nam do farbowania rafii. Należy podzielić rafie na 3 części każdą z nich włożyć do wcześniej przygotowanych pojemników. Barwniki przygotuj zgodnie z zaleceniami producenta. Butelka octu może pomóc w utrwaleniu koloru.

4. Rozpoczynamy finalny etap tworzenia naszego VIPER HOOD`u

Przywiązujemy tzw. farsz – bierzemy kępki rafii i dowiązujemy do siatki według zasady:

• 80% naturalnego maskowania (trawa, liście, gałązki etc.)
• 20% sztucznego czyli rafii.

Paracord dzielimy na odcinki 15 cm i dowiązujemy do siatki. Posłuży później do wiązania naturalnego maskowania – adekwatnego do terenu w którym działamy.

Strzelcy Karaś oraz Sejdak, w drodze na posterunek obserwacyjny. Strzelcy są wyposażeni

w samodzielnie wykonany Viper Hood.

Strzelec Kreczman w przygotowanym do działania Viper Hood z maskowaniem naturalnym.

Poprawianie kamuflażu twarzy oraz rąk przy użyciu kredki maskującej

Powyższy proces został opisany dość krótko i zwięźle z pominięciem całej historii różnego rodzaju strojów maskujących, i znaczenia na dzisiejszym polu walki . Artykuł na ten temat zostanie obszernie opisany wkrótce przez jednego z naszych instruktorów, absolwenta kursu, tzw” Szkoły Duchów” organizowanego dla snajperów i strzelców wyborowych w Wojsku Polskim, więc wiedza przekazana będzie z pierwszej ręki. Zapraszamy do lektury!

Autor artykułu: st. plut. ZS Jakub Zalewski

W tym i w kolejnych postach opiszemy Wam podstawowy sprzęt wykorzystywany przez strzelców w naszej Jednostce Strzeleckiej.

Zapraszamy do zapoznania się.

Krótki wstęp:

W naszej jednostce ustalony został standard wyposażenia który nazywany jest „Wykazem podstawowego wyposażenia strzelca”

To nic innego jak wyposażenie potrzebne do działań w polu. Nasz system przenoszenia oporządzenia podzielony jest na 3 podstawowe linie (oraz dodatkowe 4 i 5 których nie będziemy rozwijać).

Skupimy się na 3 pierwszych.

Linia 1 to sprzęt przenoszony na sobie w kieszeniach munduru. Wyposażenie które jest potrzebne do przetrwania strzelcowi w razie wielkiej awarii lub do wykorzystywania na bieżąco podczas wykonywania różnych zadań bojowych czy też obozowych. W kieszeniach munduru strzelca znajdziesz mi. in. krzesiwo, scyzoryk czy awaryjny zestaw przetrwania.

Linia 2 to wyposażenie przeznaczone do walki. Przenoszone jest w oporządzaniu taktycznym, np. w kamizelce lub szelkach oporządzeniowych.

W kamizelce taktycznej, jaką nosi strzelec, znajdują się przede wszystkim magazynki z amunicją do etatowej broni, granaty i parę innych bardzo przydatnych drobiazgów. Mówi się, że bez wody strzelec pożyje krótko ale bez amunicji przeżyje krócej.

Linia 3 to sprzęt szturmowy lub sprzęt marszowy, przenoszony w plecaku na „garbie”. Główną różnicą między tymi sprzętami jest pojemność plecaka.

Gdy strzelec zabiera sprzęt MARSZOWY pakuje go w duży zasobnik piechoty ok. 80-90l. Dlaczego taki duży? Dlatego żeby zawsze mógł coś dorzucić, czy to rgrure i pociski do niej, minę przeciwpancerną, dodatkową wodę, radiostację czy siatkę maskującą. Gdy strzelec zabiera sprzęt SZTURMOWY pakuje się w mniejszy plecak patrolowy około 30 litrowy. Wszystko jest uzależnione od tego: na ile idzie; gdzie idzie i po co idzie. To kilka czynników które decydują jaki sprzęt zabieramy.

1.  W tym poście opiszemy 1 linie wyposażenia.

Zaczniemy od pierwszej linii czyli wyposażenie, które strzelec ma zawsze przy sobie w kieszeniach munduru.

Jakiego munduru używa strzelec? Mundur strzelca musi być w kamuflażu wz93 PANTERA LEŚNA. Jaki sobie strzelec zorganizuje mundur w tym kamuflażu to indywidualna sprawa. Większość strzelców nosi mundury wz2010, używane są również mundury firmy Helikon czy szyte na zamówienia przez różne firmy i lokalne krawcowe.

Warto wprowadzić kilka przeróbek do swojego munduru m.in. naszyć łaty z cordury na kolanach aby za szybko się nie przecierały i trochę chroniły przed wilgocią–to taka mała podpowiedź. To mundur w pole więc nie musi być idealny pod względem regulaminu i przepisów ubiorczych. Co jeszcze strzelec powinien zrobić z takim mundurem? Jak najrzadziej go prać. Dlaczego? Walory maskujące. Dowiecie się sami z czasem.

Poniżej umieszczam fotkę wraz z opisem sprzętu.

1-kapelusz wz93 plus kocie oczy zazwyczaj noszony na głowie jeśli to w lewej kieszeni cargo w spodniach wymiennie z czapką.

2-latarka czołowa z czerwonym filtrem. podczas działań nocnych noszona na szyi.

3-rękawice taktyczne jeśli nie na dłoniach to w prawej kieszeni. W zależności od warunków cienki lub typowo zimowe.

4-scyzoryk firmy victorinox razem z krzesiwem. Nosimy na sznurku by nie zgubić!!!

5-awaryjny zestaw surwiwalowy noszony zazwyczaj w prwawej kieszeni na ramieniu. W skład zestawu wchodzi 2x tampon ewentualnie jakaś rozpałka i tampon oraz źródło ognia.

6-gwizdek noszony na sznurku w prawej kieszeni bluzy. Waż aby był bez kulki.

7-kompas/busola noszona na sznurku w lewej kieszeni na ramieniu.

8-2x zapalniczka żarowa.

9-awaryjna latarka z światłem białym. W tym przypadku czołowa.

10-komin noszony na szyi lub w lewej kieszeni cargo.

11-czapka podhełmówka jeśli nie na głowie to w lewej kieszeni cargo.

12-czapka zimowa polarowa produkcji „Helikon-tex” w zależności od warunków pogodowych na głowie lub w lewej kieszeni, jeśli jest lato polecam nosić czapkę zawsze w plecaku.

13-zegarek

14-nakolanniki w tym przypadku „czekoladki MON’’ wewnętrzne stosujemy również zewnętrzne.

15-tzw. brązowy alarm czyli mokre i suche chusteczki dodatkowo żel antybakteryjny do załatwiania tak zwanej dwójki. noszony w prawej kieszenie w rejonie kostki.

16-opatrunek osobisty plus opcjonalnie koc NRC. Noszony lewej kieszenie w rejonie kostki.

17-szal snajperski noszony na szyi

Ciąg dalszy nastąpi…..

Autor: plut. ZS Jakub Zalewski